szukaj w portalu Rynek i Sztuka MENU:
Niepodległa Suwerenna – Fabryka Sztuk

137 lat temu urodził się Kazimierz Malewicz

23.02.2016

Aktualności, Świat: wydarzenia

Kazimierz Malewicz – czołowy artysta XX wieku, rewolucjonista w malarstwie, twórca suprematyzmu – urodził się dokładnie 137 lat temu, 23 lutego 1879 roku. W związku z rocznicą urodzin przybliżamy sylwetkę jednego z najwybitniejszych artystów okresu nowoczesności.

Kazimierz Malewicz, Mistyczny suprematyzm, 1920-22, źródło: Sotheby's

Kazimierz Malewicz, Mistyczny suprematyzm, 1920-22, źródło: Sotheby’s

Urodzony 23 lutego 1879 roku w Kijowie, Kazimierz Malewicz był synem Polaków – Seweryna i Ludwiki Malewiczów – oraz pierwszym z 14 rodzeństwa. Od wczesnych lat pobierał lekcje rysunku, najpierw w Kijowie w latach 1895-96, a następnie w Kursku, gdzie mieszkał do 1904 roku. W tym czasie – po śmierci swojego ojca – przeniósł się do Moskwy, gdzie studiował malarstwo w Moskiewskiej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury, pod kierunkiem Iwana Rerberga w latach 1904-1910. Rok po odebraniu dyplomu, razem z Władimirem Tatlinem wziął udział w drugiej wystawie ugrupowania „Związek młodych” w Petersburgu, a w latach kolejnych związany był z awangardowymi grupami jak: Bubnowyj Walet, Gołubaja rosa, Oslinnyj chwost.

Wczesny okres jego twórczości naznaczony był silnymi wpływami rosyjskich postimpresjonistów, sztuką i teorią Paula Cézanne’a, jak również fowizmu, kubizmu i ekspresjonizmu. Około 1915 roku Malewicz dokonuje jednak radykalnego zwrotu w swojej działalności artystycznej, zastępując, tworzone do tej pory malarstwo figuratywne, abstrakcją.

Rewolucyjną teorię obrazowania pozbawionego narracji, związków z widzialną rzeczywistością i przedmiotowością ogłasza dokładnie w 1915 r. w programie stworzonego przez siebie kierunku o nazwie suprematyzm. Ten fundamentalny dla abstrakcji z początku XX wieku kierunek był jednocześnie jednym z bardziej bezwzględnych jeśli chodzi o stosunek wobec tradycyjnego malarstwa. Malewicz bez sentymentów zrywał z dotychczasowymi zasadami budowania kompozycji oraz środkami wyrazu, zastępując je dążeniem do maksymalnego uproszczenia form i elementów pojawiających się na płótnie. Celem artysty było ukazanie „malarskiego atomu” – najmniejszej jednostki budującej kompozycję, nie zaś odwzorowywanie świata w formie, w jakiej widzi go człowiek.

Kazmierz Malewicz, Czarny kwadrat na białym tle, 1915

Kazmierz Malewicz, Czarny kwadrat na białym tle, 1915

Komentarz do powstałego kierunku Malewicz opublikował w obszernym „Manifeście suprematyzmu”, wywodząc nazwę nowego kierunku od „supremacji czystego odczucia”. To co stanowiło najwyższą wartość sztuki to – według artysty – uczucie towarzyszące odbiorowi dzieła, a nie samo widzenie obrazu. Mniej więcej w tym samym czasie w Holandii, podobnych odkryć w obszarze malarstwa dokonywał Piet Mondrian, twórca neoplastycyzmu. Dla obu artystów koncepcja obrazu jako „okna na naturę”, interpretacji świata realnego i życia organicznego – przestała być aktualna, a ostatecznie w ich sztuce przestała istnieć zupełnie.

Na kanwie rewolucyjnej teorii Malewicz stworzył swoje największe arcydzieła „Czarny kwadrat na białym tle” – który wystawiony został w 1915 roku na wystawie w Piotrogrodzie, będącej pierwszą prezentacją dzieł suprematycznych i zarazem „Ostatnią wystawą futurystów 0.10”. Chwilę później Malewicz stworzył „Biały kwadrat na białym tle”, który zaprezentował w 1918 r.

Do ważnych realizacji artysty należą także kubizujący „Portret Michaiła Matiuszyna” (1913) „Kompozycja suprematyczna” (1916), „Czarne koło” (1915), „Czarny krzyż” (1920-23), „Autoportret” (1933). Jego pierwsza europejska wystawa miała miejsce w Warszawie w 1927 roku, w Hotelu Polonia. Od lat 20. Malewicz skierował swoje zainteresowanie w stronę architektury, tworzył liczne modele architektoniczne, tzw. architektony. Na przełomie lat 20. i 30. malował w stylu postsuprematycznym, mającym charakter wyraźnie symboliczny.

Zmarłego w 1935 roku malarza, uznaje się obecnie za jednego z najważniejszych postaci sztuki XX wieku, która miała wpływ na artystyczne kierunki powstałe jeszcze przed, jak i po wojnie. Dzieła Malewicza znajdują się właściwie we wszystkich prestiżowych muzach świata, od nowojorskiego MoMA, przez brytyjską galerię Tate, aż po paryskie Centre Pompidou.  Dzieła te cieszą się także niesłabnącą popularnością wśród najbogatszych kolekcjonerów, osiągając na aukcjach rekordowe kwoty kilkudziesięciu milionów dolarów.

m.m

Fotografia (góra): Kazimierz Malewicz, Autoportret, 1933

LOGO RiSi

szukaj wpisów które mogą Cię jeszcze zainteresować:

Dodaj komentarz:

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Magazyn

Magazyn

Nowość - Magazyn portalu RynekiSztuka.pl

Pobierz Magazyn Pobierz Raport 2017
MENU: