szukaj w portalu Rynek i Sztuka MENU:
Stalowa

Poetyka prostoty i harmonii. Malarstwo Rafała Michała Szatona

05.12.2016

Magazyn

Z połączenia podziwu wobec twórczości wielkich malarzy hiszpańskich, takich jak Pablo Picasso, czy Jean Miró oraz fascynacji czołowymi przedstawicielami polskiej sztuki międzywojnia, na przykład Stanisławem Ignacym Witkiewiczem musi powstać unikatowa forma i treść. Dlatego też zrodzona z fuzji tych inspiracji twórczość malarska Rafała Michała Szatona stanowi zupełnie nieszablonową wartość artystyczną. Urodzony w Polsce, a żyjący i pracujący na co dzień w Hiszpanii artysta w swoich portretach i martwych naturach skutecznie spaja bowiem to, co najlepsze, zarówno w sztuce Półwyspu Iberyjskiego, jak estetyce wschodnioeuropejskiej.

Rafał Michał Szaton, Dali, materiały dzięki uprzejmości artysty

Rafał Michał Szaton, Dali, materiały dzięki uprzejmości artysty

Rafał Michał Szaton urodził się w 1977 roku w Koszęcinie, skąd wyemigrował najpierw do Niemiec i Holandii, później natomiast do Hiszpanii, gdzie od 1988 roku osiadł na stałe. Szeroko rozumiana sztuka zawsze stanowiła dla niego główny motor egzystencji. Dlatego też estetycznych bodźców artysta poszukiwał na każdym dotychczasowym polu swojego działania, począwszy od teatru, kabaretu, czy kina, poprzez fotografię, modę i reklamę, na malarstwie skończywszy. Tę ostatnią umiejętność nabył w Hiszpanii, ucząc się pod okiem artysty z bliskiego kręgu Salvadora Dalego, Pin’a Moralesa. Swoją wystudiowaną w pracowni mistrza, nowatorską technikę malarską przekładał później zarówno na papier, jak i ceramikę.

Swoim artystycznym credo Szaton uczynił dążenie do piękna objawiającego się w kompozycyjnej prostocie i harmonii. Dlatego też twórca zawsze odżegnywał się od stosowania skomplikowanych zabiegów malarskich. Duża ilość jego prac wykonana została techniką nakładania na papier czarnego tuszu, przyjmującego formę linearnych pociągnięć oraz geometrycznych kształtów, układających się najczęściej w wyobrażenie ludzkiej sylwetki. Nawet w barwnych realizacjach Szatona czarne kreski i minimalistyczne formy, stanowiące w tym wypadku wyraźnie zarysowany kontur, odgrywają równorzędną z kolorem rolę kompozycyjną.

Rafał Michał Szaton, Gala, 2014,materiały dzięki uprzejmości artysty

Rafał Michał Szaton, Gala, 2014,materiały dzięki uprzejmości artysty

W swoich przedstawieniach Szaton oscyluje pomiędzy figuratywnością a abstrakcją. Punkt wyjścia stanowią dla niego bowiem ascetyczne, czarno-białe kompozycje, przywodzące na myśl postacie ludzkie o maksymalnie zredukowanym detalu przedstawienia. Kreślone tuszem linie i nieskomplikowane, geometryczne kształty, budzące w odbiorcy skojarzenia z malarstwem kaligraficznym, są również podstawą ekspresyjnych portretów o dużym stopniu deformacji. Ich rola nie ogranicza się jedynie do funkcji obrazowania. Niezwykle dekoracyjne w swojej formie przedstawienia mają na celu wydobycie specyficznych właściwości osobowości modela. Zniekształcenie twarzy portretowanego, podobnie, jak w przypadku twórczości wspomnianego już Witkacego, znacząco wpływa na emocjonalny wydźwięk realizacji, nadając jej cech dynamizmu i ekspresji.

W swoich realizacjach artysta chętnie sięga także po martwe natury. Traktując barwę i kontur jako najistotniejsze elementy kompozycyjne, Szaton deformuje perspektywę oraz przestrzeń, jednocześnie nadając tej formie przedstawienia cechy właściwe stylowi naiwnemu w sztuce.

Rafał Michał Szaton, Olga z kotem, 2012, materiały dzięki uprzejmości artysty

Rafał Michał Szaton, Olga z kotem, 2012, materiały dzięki uprzejmości artysty

Papier nie jest jedynym medium malarskim wykorzystywanym przez Szatona. Będąc artystą wszechstronnym używa on bowiem jako podłoża rozmaitych form ceramicznych. Po naniesieniu farby na talerze, misy, bądź dzbany, artysta przemienia, wydawałoby się zwykłe i nieinteresujące naczynia, w prawdziwie malarskie dzieła, skupiające cały wachlarz wzruszeń i emocji malarza. Podobnie, jak przy przypadku realizacji na papierze, Szaton pokrywa ceramiczne formy, zaaranżowanymi w abstrakcyjne kompozycje, niemal kaligraficznymi znakami, które pozwalają odbiorcy na spontaniczne skojarzenia oraz oparte na pierwotnym wrażeniu swobodne interpretacje. Innym razem z kolei artysta umieszcza na ich twardym podłożu spłaszczone kształty o wyrafinowanej kolorystyce, które przywołują na myśl barwy pejzażu słonecznej Katalonii. Obiekty nakładane przez Szatona na ceramiczne powierzchnie to zarówno uproszczone, geometryczne formy, jak i wizerunki ludzkie, czy zwierzęce. Podobnie, jak w przypadku malarstwa z użyciem klasycznego medium, również w przedstawianiach realizowanych na talerzach i misach kontur i kolor stanowią najważniejsze, bo i jedyne, w pozbawionych przestrzeni i perspektywy obrazach, elementy kompozycyjne.

Rafał Michał Szaton, Menzanas, 2012, materiały dzięki uprzejmości artysty

Rafał Michał Szaton, Menzanas, 2012, materiały dzięki uprzejmości artysty

Malarstwo Rafała Michała Szatona stanowi swoisty manifest afirmacji formalnej prostoty i harmonii. Tworzące je geometryczne kształty i linearne akcenty w połączeniu z wyrafinowanymi barwami inspirowanymi katalońskim pejzażem nadają obrazom artysty poetycki, a zarazem mocno ekspresyjny charakter. Jednakże klasyczne i ceramiczne malarstwo twórcy warte dostrzeżenia jest nie tylko ze względu na swój niezwykły sensualizm i emocjonalność, a więc zestawienie cech, będących swego rodzaju fuzją wpływów hiszpańskiej i polskiej sztuki. Dzięki dekoracyjnej estetyce te poetyckie w swoim wydźwięku przedstawienia stanowią doskonały element wystroju wnętrz.

fot. (góra) Rafał Michał Szaton, No Title III, malarstwo na ceramice, 2013, materiały dzięki uprzejmości artysty

Rynekisztuka.pl

szukaj wpisów które mogą Cię jeszcze zainteresować:

Dodaj komentarz:

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Magazyn

Magazyn

Nowość - Magazyn portalu RynekiSztuka.pl

Pobierz Magazyn Pobierz Raport 2016
MENU: