3 września w londyńskiej Pace Gallery otwiera się „Haruspex” – wystawa nowych obrazów Krzysztofa Grzybacza. Dla urodzonego w 1993 roku artysty z Krakowa to pierwsza indywidualna prezentacja w Wielkiej Brytanii i kolejny ważny krok w międzynarodowej karierze. Tym razem szczególnie znaczący: Pace należy do grona galerii, które od dekad współtworzą światowy obieg sztuki współczesnej. 

W czwartek wieczorem przy Hanover Square w Londynie rozpoczyna się wystawa Haruspex. Pace pokaże najnowsze malarstwo Krzysztofa Grzybacza, artysty, którego kariera w ostatnich kilku latach rozwija się niemal równolegle na kilku rynkach. Ekspozycja potrwa do 3 października.  Sam tytuł wystawy odsyła do haruspika – starożytnego etruskiego kapłana zajmującego się wróżeniem poprzez badanie wnętrzności zwierząt ofiarnych. U Grzybacza ten motyw nie pojawia się jednak jako temat historyczny. Staje się metaforą samego malowania: zaglądania pod powierzchnię, rozbierania doświadczenia na części i próby odczytania tego, co znajduje się wewnątrz. W nowych pracach artysta koncentruje się na ciele jako miejscu, w którym odkładają się pamięć, instynkt i doświadczenie. Ciało przechowuje ślady wcześniejszych wersji nas samych, choć z czasem zmienia swój kształt. Grzybacz łączy szkice, obserwacje, fragmenty myśli i obrazy pochodzące z podświadomości. Poszczególne płótna nie układają się przy tym w jedną linearną opowieść. 

Od Krakowa przez Nowy Jork i Pekin do Pace

Grzybacz urodził się w 1993 roku. W 2019 roku ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie nadal mieszka i pracuje. Pisaliśmy o nim również w naszym cyklu poświęconym ciekawym artystom młodego pokolenia. Jego droga międzynarodowa przyspieszyła szczególnie w ostatnich kilku latach. W 2023 roku miał indywidualną wystawę At the Center of the Onion is Another Onion w Harkawik Gallery w Nowym Jorku. Rok później X Museum w Pekinie zorganizowało jego pierwszą indywidualną wystawę instytucjonalną, na której pokazano ponad 20 prac. W 2025 roku w Mendes Wood DM w Brukseli odbyła się wystawa To Empty Out. Do tego dochodzą targi. Prace Grzybacza pojawiały się m.in. na Frieze London, Art Basel Miami Beach i Art Basel w Bazylei. W 2026 roku Mendes Wood DM prezentowała go również podczas Art Basel Hong Kong.  To ważny kontekst dla dzisiejszego otwarcia. Wystawa w Pace jest zatem kolejnym etapem konsekwentnego budowania obecności artysty poza Polską, prowadzonego dotychczas przez kilka galerii i instytucji na różnych rynkach.

Dlaczego Pace ma znaczenie

Galeria Pace działa od 1960 roku i pracuje obecnie z około 80 artystami oraz spuściznami artystycznymi. W jej programie znajdują się nazwiska należące do kanonu sztuki XX i XXI wieku, m.in. Alexander Calder, Willem de Kooning, Barbara Hepworth, Mark Rothko, Adrian Ghenie czy David Hockney. Galeria prowadzi przestrzenie m.in. w Nowym Jorku, Londynie, Los Angeles, Berlinie, Seulu i Tokio.  Dlatego indywidualna wystawa młodego polskiego malarza w londyńskiej siedzibie Pace jest czymś więcej niż kolejnym punktem w biografii. Nie oznacza jeszcze automatycznie, że Pace objęła Grzybacza stałą reprezentacją – galeria nie wymienia obecnie jego nazwiska w swoim oficjalnym rosterze artystów.  Warto więc oddzielić dwa fakty: bardzo prestiżową indywidualną wystawę od formalnego wejścia do programu reprezentowanych twórców. Sam wybór Grzybacza jest jednak interesującym sygnałem. Pokazuje etap, w którym artysta wychodzący z polskiego środowiska zaczyna funkcjonować w sieci galerii i instytucji znacznie wykraczającej poza rynek krajowy. Nowy Jork, Pekin, Bruksela, Art Basel, a teraz Pace w Londynie tworzą już sekwencję, której trudno nie zauważyć. Dla polskiego rynku właśnie ten aspekt wystawy Haruspex wydaje się dziś najciekawszy. Polski artysta pokazuje obrazy w Londynie w miejscu, które może otworzyć przed nim kolejne możliwości.

fot. (góra) Krzysztof Grzybacz, Torso, 2026 © Krzysztof Grzybacz

Źródła: Pace Gallery; strona Krzysztofa Grzybacza; X Museum, Beijing; Mendes Wood DM; GalleriesNow.

A.A.