
Pierwsza w Polsce indywidualna wystawa Jessiki Ostrowicz – brytyjskiej artystki wizualnej, rzeźbiarki, twórczyni instalacji i filmów eksperymentalnych – to osobista opowieść o pamięci, traumie, stracie i próbie rekonstrukcji tego, co zostało zniszczone i utracone. Twórczość artystki dotyka osobistej historii oraz ponadpokoleniowych doświadczeń – od przemilczanego żydowskiego pochodzenia jej dziadka, przez dramat uchodźstwa i Zagłady, aż po współczesne refleksje na temat przynależności i znaczenia „domu”. Ekspozycja „Trwając bez powrotu” będzie dostępna od 16 lipca do 28 września 2025 roku w OP ENHEIM.
Jessica Ostrowicz dorastała, mając świadomość, że część jej rodziny uciekła przed pogromami w Europie, a wielu krewnych zginęło podczas Zagłady. Jej babcia wyemigrowała z Litwy do Wielkiej Brytanii, natomiast żydowskie pochodzenie dziadka artystka odkryła dopiero po jego śmierci. Jako przedstawicielka trzeciego pokolenia ocalałych, Ostrowicz w swojej twórczości koncentruje się na tematach pamięci, życia po Szoa oraz dziedziczonych traum rodzinnych.
Na wystawie prezentowane są różnorodne prace z ostatnich lat, w tym najnowsze dzieła – monumentalne instalacje, filmy, rysunki oraz delikatne obiekty, tworzone z kruchych, codziennych materiałów, takich jak papier, kamienie, włosy, potłuczona ceramika, fajki czy skorupki jaj. Jej prace stają się cichymi gestami sprzeciwu wobec zapomnienia. Każde z dzieł stawia pytanie o istotę „domu” – zwłaszcza w kontekście jego utraty.
Wystawa czynna od 16.07 do 28.09.2025