Waldemar Cwenarski. Czułość. Powroty i poszukiwania

Wystawa Waldemara Cwenarskiego w Pawilonie Czterech Kopuł Muzeum Narodowego we Wrocławiu

W setną rocznicę urodzin Waldemara Cwenarskiego (1926–1953) i w 70. rocznicę słynnej Ogólnopolskiej Wystawy Młodej Plastyki Przeciw wojnie, przeciw faszyzmowi w warszawskim Arsenale, Muzeum Narodowe we Wrocławiu zaprasza na wyjątkową prezentację twórczości tego niezwykle utalentowanego artysty.

Waldemar Cwenarski, „Kompozycja” (na odwrocie „Pajac na koniu”), 1949, olej, płótno, MNWr

Ekspozycja Czułość. Powroty i poszukiwania to blisko 170 dzieł – obrazów, rysunków, grafik, rzeźb, ceramiki i projektów – ukazujących drogę twórczą Cwenarskiego od pierwszych prób w latach 40. po ostatnie prace z 1953 roku.

Jak podkreśla kuratorka wystawy, Anna Chmielarz, sztuka Cwenarskiego jest przejmującym świadectwem czasów naznaczonych wojną, a jednocześnie niezwykle aktualnym głosem w sprawach uniwersalnych – sprzeciwu wobec krzywdy, potrzeby miłości, empatii i wolności. Ekspresyjna technika, wyczucie koloru, a także odwaga formalna czynią z jego dzieł zapis nie tylko historii, lecz także ludzkiej wrażliwości i nadziei.

Na wystawie zobaczyć można m.in.:

autoportrety ukazujące różne oblicza artysty – od romantycznego po buntownicze,

portrety matki, od realistycznych po ekspresyjne i syntetyczne,

prace o tematyce religijnej, jak Ukrzyżowanie (1952) czy Pieta (1951),

obraz Pożoga (1951), doceniony w Arsenale w 1955 roku,

cykl czarno-białych Etiud (1952), będących metaforą utraconego dzieciństwa i sprzeciwu wobec cierpienia,

pejzaże Wrocławia, Lwowa, Bystrzycy Kłodzkiej, sceny rodzajowe, martwe natury oraz projekty mozaik i malarstwo na porcelanie.

Po raz pierwszy publiczność zobaczy również dynamiczne szkice do ekranizacji Ogniem i mieczem oraz pełne czułości Szkice dzieci (1952).

Wystawa ukazuje twórczość Cwenarskiego w szerokim kontekście – obok jego prac zaprezentowane zostaną dzieła artystów, którzy go inspirowali (m.in. Witold Wojtkiewicz, Käthe Kollwitz, Pablo Picasso), a także twórców pokolenia Arsenału oraz artystów późniejszych generacji, dla których jego sztuka stała się punktem odniesienia.