Wystawa: „Magazyn Aspen 1965 – 1971”

 ,,Wszystko było w tym czasie jak sen”, zadeklarował w wywiadzie przeprowadzonym w 2012 roku amerykański artysta Dan Graham, redaktor ósmego numeru „Aspen”. Jego słowa oddają nowatorski charakter magazynu, jaki współtworzył z czołowymi artystami sceny amerykańskiej i brytyjskiej. Publikacja ta była wydawana w Nowym Jorku, nieregularnie, między 1965 a 1971 rokiem i wysyłana pocztą do subskrybentów. Pomysłodawczynią magazynu, jego wydawcą, oraz pierwszą redaktorką była Phyllis Johnson.

„Aspen” było z założenia multimedialne i projektowane z myślą o zaangażowaniu wszystkich zmysłów. Miało formę pudełka, które mieściło w sobie tak różnorodne treści jak poezja, interwencje artystów zaprojektowane specjalnie z myślą o przestrzeni magazynu, teksty, które zmieniły krytykę literatury i sztuki, jak „Smierć autora” Rolanda Barthes’a, ponadto filmy 8mm oraz nagrania dźwiękowe muzyki eksperymentalnej tego czasu, między innymi Johna Cage’a, La Monte Young, Yoko Ono, Johna Lennona, Philipa Glassa, Petera Walkera.

Wystawa odwołuje się do oryginalnego zamysłu interdyscyplinarności i kolektywnego czytania, udostępniając filmy i nagrania i oferując zwiedzającym dostęp do wszystkich dziesięciu numerów magazynu. Jest to pierwszy projekt MWW realizowanym we współpracy z Whitechapel Gallery w Londynie. Otwarciu wystawy towarzyszyć będzie międzynarodowa konferencja „Pole gry. Magazyny i książki jako miejsca sztuki”.

Wystawie towarzyszyć będzie konferencja, rzucająca nowe światło na wybrane magazyny i książki artystyczne zaistniałe na przestrzeni ostatnich pięćdziesięciu lat w Polsce, Wielkiej Brytanii i w Stanach Zjednoczonych.Trzy około dwugodzinne sesje pozwolą przyjrzeć się sztuce prezentowanej pomiędzy okładkami publikacji. Pierwsza z sesji wprowadzi do tematu ksiązki i magazynu jako miejsca sztuki. Omawiane będą takie przykłady, jak Le Livre Stephane’a Mallarmé oraz założony przez Phyllis Johnson magazyn „Aspen”, który ukazywał się między 1965 a 1971 rokiem. Jego poszczególne numery projektowane był przez czołowych przedstawicieli amerykańskiej i brytyjskiej sceny artystycznej. Magazyn wydawany był w formie pudełka, zawierał nagrania dźwiękowe i filmowe, teksty i limitowane edycje prac. Każdy numer był multimedialny i angażował odbiorców w interakcję z materiałem, wykraczał tym samym poza tradycyjne ramy magazynu.

Sesja druga pozwoli spojrzeć na publikacje konsolidujące alternatywną scenę artystyczną w Polsce lat siedemdziesiątych. Jerzy Ludwiński uważał cyrkulację dokumentacji sztuki za jeden z kluczowych warunków powstania nowego modelu instytucji, która funkcjonowałaby na zasadzie pola gry, sieci łączącej zaangażowane jednostki. Sztuka pojęciowa, katalog i wystawa, zrealizowana przez Ludwińskiego w 1970 roku we współpracy z Natalią LL i Andrzejem Lachowiczem, będzie punktem wyjścia tej sesji. Przedmiotem analizy będzie także „Notatnik Robotnika Sztuki” oraz publikacje Warsztatu Formy Filmowej, które powstawały poza oficjalną siecią produkcji i dystrybucji, rozprowadzane były z ręki do ręki, lub pocztą, tak aby uniknąć cenzury. Wybrane przykłady tworzone były przez artystów oraz osoby zaangażowane w promocję sztuki najnowszej, informowały o najświeższych pracach, efemerycznych działaniach, manifestach i deklaracjach.

Goście trzeciej sesji podejmą wątek niezależnych praktyk wydawniczych w kontekście magazynów artystycznych lat osiemdziesiątych, produkowanych od momentu wprowadzenia stanu wojennego. Był to czas cenzury, reglamentowanego dostępu do maszyn drukarskich, a nawet papieru. Magazyn „Luxus” powstawał między innymi na zadrukowanych resztkach z komputerów Odra. Michał Woliński, kurator i redaktor magazynu „Piktogram”, odniesie się do tego momentu w kontekście pracy nad własnym autorskim nieregularnie wydawanym periodykiem „Piktogram”, publikowanym od 2005 roku. Sztuka łączyła się w nim ze zjawiskami z zakresu architektury, projektowania graficznego, muzyki i filmu. Teksty i ciągi obrazów nie ulegały prymatowi wiodącego tematu, a raczej mieszały się na zasadzie wolnych skojarzeń. Temat współczesnej alternatywnej praktyki wydawniczej rozwinie ostatni gość sesji, Nick Thurston, z niezależnego wydawnictwa Information as Material.

Kuratorki: Sylwia Serafinowicz (MWW), Nayia Yiakoumaki (Whitechapel Gallery).

Źródło: Sylwia Serafinowicz – Kuratorka Kolekcji Muzeum Współczesnego Wrocław.

Wystawa zorganizowana przez Whitechapel Gallery w Londynie we współpracy z Muzeum Współczesnym Wrocław. Dofinansowana ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Konferencja zrealizowana dzięki wsparciu: Instytutu Adama Mickiewicza, Polish Cultural Institute w Londynie oraz British Council.