Muzeum Narodowe we Wrocławiu zaprasza na pierwszą w Polsce ekspozycję ukazującą różnorodną, a jednak mało znaną twórczość rodzimych projektantek szkła. Na wystawie będzie można podziwiać obiekty powstałe po II wojnie światowej do czasów współczesnych.
„Najnowsza wystawa Muzeum Narodowego we Wrocławiu jest kontynuacją badań i prezentacji, które w ciągu ostatnich 10 lat przyniosły efekty w postaci cieszących się wielkim zainteresowaniem projektów monograficznych poświęconych Wytwórni Wyrobów Ceramicznych Steatyt w Katowicach (2015), Jerzemu Słuczan-Orkuszowi (2019) oraz małżeństwu Eryce i Janowi Drostom (2022)” – mówi Piotr Oszczanowski, dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu. „Za wszystkimi tymi działaniami stoi wybitna znawczyni tematu i wielka propagatorka polskiego powojennego wzornictwa szkła i ceramiki dr Barbara Banaś. To wzornictwo ostatniego półwiecza XX wieku i czasów nam współczesnych cieszy się dziś coraz większym zainteresowaniem i uznaniem. Jego liczne przykłady stają się przedmiotem nie tylko kolekcjonerskich poszukiwań, ale także obiektem wzbogacającym kolekcje muzealne”.
Polskie designerki tworzące w szkle przez ostatnie 75 lat, odegrały znaczącą rolę w historii polskiego wzornictwa, a jednak ich twórczość nieczęsto jest eksponowana publiczności. Wystawa we Wrocławiu zaprezentuje prace m.in. Haliny Jastrzębowskiej-Sigmund, Wandy Zawidzkiej-Manteuffel, Reginy Włodarczyk-Puchały, Eryki Trzewik-Drost, Barbary Urbańskiej-Miszczyk, Stanisławy Paczos, Janiny Węcewicz-Macek, Marii Słaboń, Barbary Kaczmarek-Górskiej, Ewy Gerczuk-Moskaluk, Lucyny Pijaczewskiej, Barbary Świstackiej, Zofii Pasek, Moniki Orkusz, Małgorzaty Dajewskiej, Katarzyny Hałas, Agnieszki Leśniak, Agnieszki Bar, Aleksandry Kujawskiej i wielu innych.
„O niektórych z artystek szkła wiemy bardzo niewiele, a dokumentacja ich projektanckich dokonań jest nierozpoznana i skromna” – mówi dr Barbara Banaś, kuratorka wystawy. „Wszystkie jednak traktowały szkło jako materię będącą wspaniałym tworzywem artystycznych poszukiwań i z wielką świadomością starały się pogodzić designerskie aspiracje i pomysły z realiami czasów, w których przyszło im działać. Wystawa ukazuje sylwetki wybranych postaci, ich listę na pewno można wciąż uzupełniać. Zgromadzone eksponaty stają się także opowieścią i zapisem historii zmieniających się oczekiwań odbiorców, podlegającej nieustannym transformacjom sferze życia domowego i społecznego, która wraz z reorientacją potrzeb i rytuałów wpływa na ikonosferę wnętrz prywatnych i publicznych i na ostateczny kształt przedmiotów”.
Wystawa potrwa do 14 stycznia 2024 roku.